به زبان ساده ترانسمیتر یک فرستنده سیگنال می باشد. بدین شکل که ترانسمیترهای قلمی سیگنال ضعیف الکتریکی را در محل دریافت و آن را به سیگنال های استاندارد مانند 20-4 میلی آمپر تبدیل و به واحد کنترل ارسال می کند. این نوع ترانسمیترها عمدتا جهت مصارف با سیال هوا، مایعات و گازها قابل استفاده می باشند. انواع مختلفی از این نوع ترانسمیترها موجود می باشند که با توجه به دامنه فشار، دقت و نوع سیال بایستی انتخاب گردند.

ترانسمیترهای آنالوگ فقط یک سیگنال پیوسته (معمولاً ۲۰-۴ میلی آمپر) ارسال می‌کنند، اما ترانسمیترهای اسمارت علاوه بر خروجی ۲۰-۴ میلی آمپر، یک سیگنال دیجیتال مدوله‌شده (FSK) روی همین حلقه جریان ارسال می‌کنند. مزایای کلیدی شامل ارسال همزمان اندازه‌گیری فرآیند، اطلاعات و امکان پیکربندی، وضعیت سلامت، کالیبراسیون و عیب‌یابی از راه دور می باشد. قابلیت تشخیص خطاهای سنسور، Loop، دما، Drift و… در تراسمیترهای اسمارت از تفاوت های اصلی ترانسمیترهای اسمارت در مقایسه با ترانسمیترهای آنالوگ می باشند.

تنظیم صفر فرایندی است که طی آن خروجی ترانسمیتر هنگامی که ورودی فشار = صفر است، دقیقاً روی ۴ میلی آمپر قرار داده می‌شود. اگر در حالت صفر فشار واقعی خروجی به جای ۴ میلی آمپر مقدار دیگری بدهد (مثلاً ۴.۱۱ یا ۳.۵ میلی آمپر)، باید تنظیم صفر انجام شود. امکان تنظیم صفر در ترانسمیترهای قلمی و نوع صنعتی مرسوم می باشد و معمولا با استفاده از یک آهنربا در تماس با بدنه ترانسمیتر انجام می شود.